زن نسبت به شوهر محبتِ بیشتری دارد۔ در وجودِ او دریایی طوفانی از محبت نهفته است که بقای نسلِ انسانی و رشدِ آن بر پایۀ آن استوار است۔ اگر زن از محبتِ کامل برخوردار شود و از سوی شوهر آرامشِ ذهنی بیابد، بیشترِ فسادهای جامعه از میان میرود، و اثرِ آن مستقیماً بر نسلهای آینده ظاهر میشود۔ برای رهایی از رفتارِ ناروا و خشمِ شوهر، زن پس از نمازِ عشاء، با یازده یازده مرتبه درودِ شریف در آغاز و پایان: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ بِسْمِ اللَّهِ الْوَاسِعُ جَلَّ جَلَالُهُ را یک تسبیح بر سجاده بخواند و دعا کند۔ اگر کار به جایی برسد که شوهر قصدِ طلاق داشته باشد یا تصمیم به جدایی بگیرد، یا زن را از خانه بیرون کند و از روی انتقام او را بازنگرداند، زن باید پیش از خواب، با وضو بر سجاده نشسته، چهلویک بار سورۀ:﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ﴾ را کامل بخواند و بدونِ سخن گفتن به بستر رود، چشمانش را ببندد و با تصورِ شوهرش به خواب رود۔ مدتِ این عمل نیز نود روز است۔
