Topics
İnanç bozulduğunda insanın
zihninde Allah’a, Resûl’e ve dine karşı isteksizlik ve uzaklık taşıyan
vesveseler ile düşünceler belirmeye başlar. Bu nefret ve uzaklık hissi kişinin
kendi iradesiyle oluşmaz. İnancın bozulması ve vicdan azabı sebebiyle, insanın
iç dünyasında görünmeyen, pis kokulu bir çıban meydana gelir. Bunun neticesinde
kişi öylesine huzursuz olur ki, böylesi bir huzursuzluğun benzeri en ağır
hastalıklarda bile görülmez. Allah Teâlâ hepimizi kendi muhafazası altında
bulundursun.
Bu acı verici hâlden kurtulmak
için, temiz yahut yıkanmış kalın pamuklu kumaştan bir gömlek diktirilir. Bu
gömlek bedenin her tarafında birer karış bol olmalı ve topuklara kadar
uzanmalıdır. Kolları da birer karış geniş bırakılmalıdır.
Tamamen karanlık bir odada — eğer
oda karanlık değilse karartılarak — bu gömlek giyilir ve on beş dakika boyunca
yürünür. Yürürken şu âyetler okunur:
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ
لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
مَالِكِ
يَوْمِ الدِّينِ
Bismillâhirrahmânirrahîm
“Elhamdü lillâhi Rabbi’l-Âlemîn.
Er-Rahmâni’r-Rahîm. Mâliki Yevmi’d-Dîn.”
On beş dakika sonra, yine
karanlık içinde gömlek çıkarılır, katlanır ve aynı odada güvenli bir yere
konur. İnanç düzelinceye kadar bu uygulamaya devam edilir. Burada tek şart
karanlıktır.
