Topics
دل دی تختی اُتے کیوں نہ لکھ لاں ہر گل یاراں دی
دل دی ٹھنڈک ہوندی ہر گل مرشد پالنہاراں دی
ہر گل پوری ہوندی ایتھے دکھیاراں ناچاراں دی
شالا وسدی رسدی ہی رہے دھرتی ایہہ دلداراں دی
لوں لوں دے وچ شمع روشن کیتی سچیاں پیاراں دی
سینے نوں انگیٹھی کیتا عشق دیاں انگاراں دی
شوق طلب والے آیا اے سرکاراں دی چوکھٹ تے
بھانویں ڈوبن بھانویں تارن جو مرضی سرکاراں دی
کیویں حالت عرض کراں عرض کرن دے قابل نئیں
بابا جیؒ ہُن آپے جانو حالت ایہہ بیماراں دی!
کِنے لوکاں دے تُوں بجھدے دیوے روشن کیتے نئیں
گُل تاں اے جے بن جائے گُل انجمؔ جے بدکاراں دی
رب دیا پیاریا بے لنگیاں نوں لنگ دے
سِہاڈے جہے بے ڈھنگیاں نوں زندگی دا ڈھنگ دے
تیرے سوا ہور کِسے کولوں ناہیں منگدے
تیرے کولوں منگدیاں کدی وی نہیں سنگدے
سُندے ہاں اسیں توں ایں داتا ہردا
سہانوں وی توں دنیا تے جین دی اُمنگ دے
سچیاں محبتاں تے سچیاں پریتاں دے
بال دے توں دیوے مُڈھ میرے انگ انگ دے
لوکاں نوں توں پیار دیاں گلاں پیا دسدا
تھوڑا جنا پیار تیرا اسیں وی یا منگدے
تلاش اب کہاں سے کر سکوں گا میں وہ گُہر باباؒ
میں جس کے واسطے پھرتا رہا ہوں در بہ در باباؒ
کوئی درماں نہیں دل کا سوا تیرے جہاں بھر میں
میں جاؤں تو جاؤں کہاں تیرا در چھوڑ کر باباؒ
بیلیاں ہیں بہت اچھے میرے دل کی ویرانی سے
ذرا آباد کر دینا میرے دل کا نگر باباؒ
میری مایوسیاں ساری بدل ڈالیں اُمیدوں میں
مجھ اُجڑے اور پریشان حال پہ ہو جائے نظر باباؒ
میری دنیا بدل جائے گی نظرِ خاص سے تیری
تیرا بِگڑے گا کیا مجھ پر نظر کر دی اگر باباؒ
گزارش ہے کہ بھر دیں شادمانی سے میرا دامن
نہ خالی لوٹ کر جائے تیرے در سے ظفر باباؒ
